Kim at SATC in Mesa, AZ.

Beste mensen,

Op deze blog kun je mij volgen tijdens mijn vliegopleiding in Mesa, Arizona.

De start:Na mijn HAVO diploma in juni 2006 te hebben gehaald ben ik in augustus mijn selectie testen begonnen bij Sabena Flight Academy. Na een week van testen en goedkeuring van de school ben ik in september begonnen met mijn opleiding voor beroepsvlieger.
Het programma is als volgt: 9 maanden theorie in Brussel, 6 maanden praktijk in Mesa, AZ en tot slot een paar maanden in Brussel en Antwerpen voor de officiele examens zowel theorie als praktijk.
Onze promotie bestaat uit 23 personen waarvan ik de op twee na jongste ben met mijn 18 jaar.

De 9 maanden theorie:
Het was echt wel ff wat anders dan wat ik normaal gewend was. Op kamers in Nossegem (Zaventem), in uniform naar school, alles in het Engels en dan nog de Belgische beleefdheid.
De eerste 2 weken waren besteed aan het verscherpen van het Engels, dat deden we doormiddel van groepsopdrachten, films en luister- en leesoefeningen. Dit was dan ook echt wel relaxed en tevens een goede gelegenheid je collega`s beter te leren kennen.
En toen begon het echte werk, 5 dagen per week van 08:45 tot 16:15 les en elke week 1 of 2 testen.
Een overzicht van de boeken:
*Principles of flight
*General navigation
*Radio navigation
*Aircraft performance
*Operational procedures
*Mass & balance
*Flight planning
*Communication
*Meteorology
*Airframes & systems
*Human performance & limitations
*Airlaw
*Piston & turbine engines
*Instruments
Na een paar weken was ik al goed onderweg en de resultaten mochten er wezen. Dit tempo was echt wel goed vol te houden, maar je merkte wel dat het tempo omhoog ging en stof wat uitgebreider werd.
Tot aan eind maart liep het allemaal op rolletjes en had ik niets te klagen, het was dan wel af en toe stressen, maarja dat hoort erbij.
In april gingen er 12 van de 23 personen door naar Mesa voor hun practical training, want dat was eigenlijk het originele programma (6 maanden theorie, 6 maanden praktijk, 3 maanden theorie). Maar omdat ze in Mesa waar het Sabena Airline Training Centre in gevestigd te weining instructeurs hadden en te veel studenten, moest de rest waaronder ik in Brussel de gehele theorie verder afmaken. De 12 die vertrokken moeten de 3 maanden theorie pas doen als ze terug zijn van de Verenigde Staten.
Na hun vertrek werd ons programma aangepast, we kregen 2 keer in de week simulator sessie`s in een Piper Archer en dan 2 dagen theorie. De helft simulator sessie`s zouden we dan niet meer moeten doen na de V.S.. Dit was in het begin wel leuk en relaxed, maar paar weken kregen we zelf ook door dat als dit door ging we de theorie + geplande simulator sessie`s niet op tijd zouden afronden voor vertrek. De leiding en planning van de SFA lieten het afweten, omdat ze het te druk hadden met 'grote projecten".
In juni, de laatste maand, was het daarom echt wel druk. Niet alleen met theorie en simulator sessie`s, maar ook met het regelen van de papieren die je nodig hebt om in de Vereningde Staten te kunnen vliegen, wonen, reizen, enz.. Het was echt te gek voor woorden.

Dinsdag 3 juli om 05:00 uur opgestaan om op tijd te zijn op Brussels Airport. Het was de bedoeling om ons om 07:45 te verzamelen in de vertrekhal om gezamelijk in te checken en door te lopen naar de gate. Maar toen ging het mis.
Halverwege de rit naar Brussel kwam ik vast te zitten in een stilstaande file. Het ging echt geen meter vooruit maakte me al redelijk wat zorgen, omdat het qua tijd al redelijk krap werd. Toen eenmaal het eenmaal 07:45 was stond ik nog steeds 25 KM van de luchthaven, maar na wat telefoontjes bleek dat ik niet de enige was die in de file stond. Het vliegtuig vertrok rond 10:00 dus moest zeker om 09:30 ingechecked zijn. Gelukkig kwam na ongeveer een uur in de file gestaan te hebben alles weer op gang en stond ik zeer snel op de luchthaven. Daar stond iedereen met de ouders en wat mensen van de SFA op mij te wachten, na dat ik mijn 2 koffers van 23kg per stuk had ingecheckt en wat laatste foto`s had gemaakt, zijn we door gelopen naar de gate.
We zijn eerst van regenachtig Brussel naar London Heathrow gevlogen met BMI. Dit was een vlucht van iets meer dan een uur, waarbij iedereen ergens anders in het vliegtuig zat. Veel van London gezien ook en ook de luchthaven was wel indrukwekkend.
Na in London een uitgebreide controle te hebben gehad, vanwege de mislukte aanslagen in Glasgow en London, zijn we wat wezen eten en vervolgens op de Boeing 777 van United gestapt richting Chicago.
Bij de gate werden we weer aan een controle onderworpen, maar toen ik het vliegtuig instapte en een praatje maakte met de stewardess en vroeg of ik ff in de cockpit kon kijken kon dat zomaar. Daar paar foto`s gemaakt en wat met de piloten gepraat, die zeer geinteresseerd waren in mijn opleiding.
Toen ik eenmaal zat, op de meest achterste stoel van heel dat vliegtuig, werd er omgeroepen dat we nog een 1 uur op de grond moesten wachten vanwege de drukte, later op die dag kregen we te horen dat we net op tijd vertrokken waren, want Heathrow werd daarna afgesloten vanwege een verdacht pakketje.

Na 7 uur en 30 minuten te hebben gevlogen kwamen we in Chicago aan, was mooi gezicht, die wolkenkrabbers en de omgeving. Na de vlucht ook nog ff de cockpit bezocht en vervolgens door de douane met visum en het formulier dat we op de vlieger moesten invullen. Toen kwamen we er achter dat we beetje in tijdnood zaten voor de volgende vlucht naar Phoenix. Snel baggage opnieuw ingecheckt en naar de Airbus 320 van TED. 4,5 uur naar Phoenix , met onderweg de overgang van stad naar woestijn.

In Phoenix aangekomen, werd ons verteld dat de baggage op de volgende vlucht zat. Dus zonder baggage naar onze apartementen in Mesa. Toen we de terminal uitliepen, werden we overvallen door de hitte, +45 graden, niet normaal. Tijdens de reis zeiden de mensen al dat het bizonder warm was in Phoenix, maar ja, ik dacht, dat zal wel meevallen. Maar niet dus, het was echt sauna. Gelukkig had het busje dat ons naar Mesa voerde een goeie airco.

Eenmaal aangekomen in mijn apartement, ben ik direct als een blok in slaap gevallen. De volgende dagen vooral mijn tijd aan het zwembad doorgebracht, want op school was er niks te doen. Het was vooral tijd rekken met simpele briefings, wat maar 1 of 2 uur duurde. Ondertussen ben ik ook een paar keer naar de Walmart geweest, waar je dus echt alles kunt kopen tot wapens toe. Dus eigenlijk weinig gedaan deze week, maar moet nog beetje aanpassen aan het tijdsverschil en de warmte.

In het weekend zijn we met een kleine groep naar een rivier gereden om daar vervolgens op zo`n autoband de rivier af te stromen. Dit was wel leuk, maar we waren zeker niet alleen.
De volgende dag naar Tempe geweest, ongeveer 40Km verderop, daar hebben we een berg beklommen wat een mooi uitzicht gaf over Tempe en de luchthaven Skyhabour. Op de top zagen we in de verte nog een grote zandstorm, wat duidelijk voor problemen zorgde op de luchthaven.
In de avond zijn we dan het centrum van Tempe ingegaan om bij Hooters wat te gaan eten.